My kolys zhyly tut

"Moloda para, Yeva ta Charli, zarobliaie na zhyttia remontom ta pereprodazhem starykh budynkiv. Divchata ne mozhut poviryty vlasnomu shchastiu: atmosfernyi budynok u horakh distavsia yim za duzhe vyhidnoiu tsinoiu.
Odnoho dnia na porozi ziavliaietsia rodyna — tato, mama y troie ditei. Cholovik kazhe, shcho vyris u tsomu domi, i prosyt pokazaty oseliu svoim ridnym. Ta shchoino neznaiomtsi perestupaiut porih, use zminiuietsia. U budynku pochynaiut vidbuvatysia dyvni, tryvozhni rechi.
Yeva vidchaidushno khoche, shchob neprokhani hosti pishly y bilshe ne povertalysia. Ale rodyna niby ne rozumiie, shcho yim tut ne radi, — chy, mozhlyvo, prosto ne mozhe pity.
A potim znykaie Charli. I realnist pochynaie vyslyzaty Yevi z-pid kontroliu. Vona vidchuvaie: z tsym budynkom i yoho kolyshnimy meshkantsiamy shchos ne tak. Yii zahrozhuie nebezpeka... Ta chy zmozhe Yeva vriatuvaty sebe — chy vse tse lyshe pidstupna hra yii vlasnoho rozumu?"