Nashi pry­kho­vani dary

Shistnadtsiatyrichna Meiv perezhyvaje skladni chasy. Mynuv maizhe rik, vidkoli vona vidshto­kh­nula svoiu naikrashchu podruhu Lili, shchob pryi­ednatysia do hur­tu populiarnykh uchenyts. Utim, tse ne osoblyvo zminylo yiyi statusu v shkol­i. Prybyraiuchy za pokaru shkil’­nyi pidval, z­vanyy uchenytsiamy Karts­erom, Meiv znakhodyt’ kolodu kart Taro — i zakhop­liuietsia vorozhinnia­m. Mynae kil’ka dniv, i os’ Meiv uzhe popu­liarna shkil’na vorozhka. Ta yiyi us­pikh netryvalyi: pislia nevda­loi vorozhby ta svarky Lili znyk­aje bezvisty. Shcho trapylosia z neiu? I chy viidie Meiv ovolodyty svoim darom i vy­pravyty pomylky, vidshukav­shy Lili? U svoiemu debiutnomu romani dlia pidlit­kiv irlands’ka pys’mennyt­sy­a Kerolajn O’Donoh’iu torkaietsia chuty­lyvykh tem: druzhby, pershoho kokh­annia, poshuku i pryi­niattia sebe, henderu, homo­fobii — i prypraviaie vse tse pryhor­shcheiu irlands’koiu ma­hii.