Liudy — sotsialni istoty. Isnuvannia suspilstva nemozhlyve bez spivpratsi, rozuminnia ta dotrymannia spravedlyvosti. Ta chy isnuie tse vse poza sotsiumom, koly liudyna opyniaietsia na mezhi zhyttia ta smerti?
Dovedena do vidchaiu ukrainka z velykoiu sumoiu hroshei, yaka ihnoruie dzvinky vid cholovika. Rosiianyn-pilot, yakyi namahaietsia pryborkaty aerofobiiu pislia zahybeli kokhanky v katastrofi reisu MH17. Naividomishyi polityk Bavarii na pikovi kariery, yakyi nenavydyt svoiu robotu. Hravets amerykanskoi Natsionalnoi futbolnoi lihy, zhyttia yakoho rozvalylosia pislia odnoho nevdaloho rozihrashu. Taiemnyi papskyi kardynal, yakyi priamuie do krainy, de ofitsiino ne isnuie Katolytskoi tserkvy... Neznaiomtsi z riznymy doliamy. Yedyne spilne dlia nykh — reis 341, i vin vede do naibilshoho vyprobuvannia u yikhnomu zhytti.
«De nemaie Boha» — novyi roman Kidruka — sproba zbahnuty, chy ye vseredyni nas shchos take, shcho vtrymuie vid peretvorennia na zviriv u mistsi, de ne diie moral, u mistsi, de nemaie Boha.
Pro avtora:
Maks Kidruk — ukrainskyi pysmennyk, mandrivnyk i populiaryzator nauky. Avtor knyzhok «Ne ozyraisia i movchy», «Zhorstoke nebo», «Tverdynia», dylohii «Bot», a takozh romanu «Zazyrny u moi sny», yakyi uviishov do korotkoho spysku premii «Knyha roku VVS 2016». Yoho tvory perekladeno polskoiu, rosiiskoiu, nimetskoiu ta cheskoiu movamy.
